DHCP  یا Dynamic Host Configuration Protocol مکانیزمی استاندارد است که جهت کاهش پیچیدگی مدیریت آدرس دهی در شبکه طراحی شده است.در بیان خیلی ساده از DHCP میتوان گفت،کلیه کلاینتها جهت ورود به شبکه نیازمند IP هستند.DHCP در بر دارنده مجموعه ای IP است که آنها را جهت ارائه دادن به کلاینتهای شبکه مدیریت و نگهداری میکند.مسئولیتهایی مانند

  • اینکه کلیه سیستم ها در بدو ورود به شبکه و ارائه درخواست بتوانند سریع و بدون تاخیر IP دریافت، در شبکه دو سیستم دارای IP یکسان نباشند،
  • سیستم هایی که مدتهاست خاموش و بلا استفاده اند IP خود را در شبکه مشغول نگه نداشته باشد،
  • مدیریت IP هابر اساس کارشبکه های موجود در شبکه باشد یا بر اساس موارد دیگر و …. از مسئولیتهای این سرویس مهم می باشد.

این سرویس به همراه سرویس DNS از جمله سرویس های مهم در شبکه محسوب میشوند که دوشادوش همدیگر سبب ایجاد نظم موجود در شبکه از نظر آدرس دهی میشوند

مزایا و معایب DHCP

DHCP جهت ساده کردن مدیریت در شبکه ایجاد شده است این پروتکل از مزایای قابل توجهی برخوردار است اما اشکالاتی نیز در آن دیده می شود.

مزایای DHCP

پیکربندی آدرس های IPبرای شبکه های بسیار بزرگ را ساده می کند.به عنوان مثال اگر قرار باشد آدرس سرور DNSبرای کاربران شبکه تغییر کند، مدیر شبکه لازم نیست این تغییر را در تک تک ماشین ها و بطور فیزیکی اعمال کند،بلکه کافی است آنرا از طریق سرور DHCPتغییر دهد.

زمانی که تنظیمات پیکربندی را در یک محل (که همان سرور است)انجام می دهید این تنظیمات به صورت خودکار میان کاربران شبکه توزیع شده و مشکلات ناشی از انجام تنظیمات اشتباه بر روی ماشین های کاربران و نیاز به رفع این اشتباهات حذف می گردد.

به دلیل وجود مدیریت مرکزی،از هدر رفتن آدرس های IPجلوگیری می شود ، زیرا این آدرس ها فقط در زمان درخواست کاربران به آنها اختصاص داده می شوند.

پیکربندی IPدر شبکه کاملا خودکار انجام می شود. می توانید بدون نگرانی در رابطه با انتخاب آدرس IP یک ماشین را به شبکه اضافه نموده ویا آنرا حذف کنید به عنوان مثال زمانی که یک سرور DNSرا در شبکه پیکر بندی می کنید کافی است آدرس آنرا در تنظیمات سرور DHCPوارد کنید پس از آن مشاهده خواهید نمود که این سرور برروی کلیه کاربران پیکربندی می شود.

به ماشین های کاربران اجازه می دهد که در محیطی به نام PXEاجرا شده و بتوانند آدرس های TCP/IPرا از سرور DHCPدریافت کنند. کاربرانPXEکه کاربران سرویس های نصب از راه دور ماکروسافت یا RISنیز نامیده می شوند، می توانند بدون نیاز به داشتن سیستم عامل بر روی کامپیوتر خود ، آدرس های IPرا دریافت کنند (به شبکه متصل شوند)این کار به کاربران RISامکان می دهد تا از طریق پروتکل TCP/IPبه سرور RISمتصل شده و به صورت Remoteبتوانند سیستم عامل را دریافت کنند.

معایب DHCP

سرور DHCPمی تواند به یک مرکز شکست برای شبکه تبدیل شود. اگر در شبکه تنها یک سرور DHCPداشته باشید و این سرور در دسترس نباشدکاربران نمی توانند از آن آدرس IPدرخواست کنند.

اگر سرور DHCPحاوی اطلاعات اشتباه باشد این اطلاعات بطور خودکار برروی همه کاربران آن اعمال می شود.

اگر بخواهید سرور DHCPرا در یک شبکه چند قسمتی استفاده کنیدد باید برای هر قسمت یک سرور DHCPراه اندازی کنید همچنین در صورتی که از مسیریاب بین دوقسمت از شبکهد استفاده می کنید باید مطمئن شوید که مسریلب شما قابلیت انتقال پیام ها از یک قسمت به قسمت دیگر دارا می باشد